لابه های پنهان شخصیتیآیا من دارم کم کم بهشون پی میبرمو یا به خاطر خستگیهخسته شدنی معمولا زیادی مینالمولی خب این وسط هم میبینم و هم میشنوماز بی معرفتی هابین خودمون باشهولی یکی مثل من که این همه ضعیف ظاهر شدمدر مواجهه با بعضی اتفاقات کوچیک اطرافماگر هیئت نبود بیچاره میشدمپناهگاه بود برای من + نوشته شده در یکشنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۱:۵۹ ق.ظ توسط نامدار  | 

قبلا یادمه پست محرمانه داشتمشایدم رمز دار بودولی این محرمانه است ولی رمز دار نیستبی پرده میگمچند وقتیه یه حس غریبی وجودم و گرفتهچندتا نکته به ذهن خودم میاد که چندتاشون می نویسماگر فراموش نکنم همین حالا در حال نوشتناول اینکه بعد از حادثه بالگرد ریاست جمهورییه غمی دلم و گرفت البته روز اول نه چون هنوز باور نکرده بودمدوم اینکه توی همون روزها چندتا حمله به غزه شدو عکس های بچه های شهید شده و اون کیلیپکه پدر داشت با بچه شهیدش عکس سلفی میگرفت و اون پدر یمنی که بچشو گرفته بود رو دستاشو از بچه فقط پوست و استخوان مونده بود از گرسنگیبعد میرسیم به موارد دیگهکه بر میگرده به برخورد اطرافیان باهامشاید اصلی نباشه و تشدید کننده اون حس میتونه باشهیه حسی دارم مثل که شامل چند تا مورد میشهالبته اینا چیزهای که تو ذهنم بهشون فکر میکنمو شاید واقعا اینا نباشه :مدیریتکنترلوابستگیدلبستگیو شاید حسادتو شاید کمی تنهایییکم بازشون کنم برای شما و البته خودمشاید با مطرح کردن این فکرا راه حلی پیدا بشه برای مناولی مدیریت شاید دوست دارم همه چی تحت کنترل من باشهبا این دیدگاه که به هیچ کسی زور نمیگم و دوست دارم با برخورد خیلی نرم به این هدف برسمو شاید برای به این هدف رسیدن خیلی بها داده باشدومی کنترل زیر مجموعه همون مدیریت میشهدوست دارم حواسم به اطرافیانم باشهو بتونم کنترلشون کنم یا همون مدیریتمن خود خواه نیستم این مدیریت و کنترل خیلی نرم و لطیفهکه اون قدر بها میدم که برعکسش میشه یعنی اونا من و مدیریت میکنند و کنترل (جدی میگم)وابستگی و دلبستگی شاید به خاطر احساسی بودنمبازش نمیکنمحسادت این بر میگرده به برخورد اطرافیانخدایش نامردیه اون قدری که من برای اونا انرژی میزارمخدایش بی منت براشون احترام قائلم دوستشون دارم نس

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل الفرجهمالهی عظم البلاءگفتم که به پیری رسم و توبه کنمآن قدر جوان مرد و یکی پیر نشد.  .  .  .  .  .  .  .        ..  .  .  .  .                 ..  .  .  .  .  .              .  .  .  .  .  .  .  .   تا تـوانی پاک ، روشـن ، مـثـل باران ، مـثـل مـرواریـد بـاشبرای اینکه بتونم به تفکراتم رنگ و بوی واقعیت بدمسعی کردم اونا رو توی این وبلاگ بنویسمالبته موفق بودن و نبودنش و بایددر آینده مشاهده کرد

خب این بروز احوالات منشاید اینجا یکی از جاهای باشه که من تخلیه روانی میشمهمون جوری که دوستان قدیمی میدونستنبا رانندگی به این حالت میرسیدم و البته نوشتنالان چون رانندگی زیاد مقدر نیستاین نوشتن که میتونه کمی کمک کنهحالا کسی بخونه و نظر بذار یا نذاریا اصلا کسی نباشه که بخونهدر هر حالت اون بار روانی کمی تخلیه میشه + نوشته شده در دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۲:۱ ق.ظ توسط نامدار  | 

از اونجای که زیاد اجتماعی نیستمو تنهایرو ترجیح میدمولی خواسته یا ناخواسته توی جمع های عضو هستمخب تلاش به برخورد گرم با بقیه دارمو توی خیلی موارد همون تنهایرو ترجیح دادم گفتن این چند خط برای این بودکه همین جمع ها احساس میکنم من و پس میزننحالا به هر دلیلی البته که کسی این موضوع رو به زبون نمیارهحالا برای احترامی که میذارنیا هر چیز دیگهولی خب کمی که دقیق میشممیبینم همینطورمن خودمم بدم نیاد که ترد بشمولی برام سخته از اون اجتماع جدا بشمچون واقعا تلاش کردم برای بهتر بودنهمین اینستا چند سال پیش با کلی مخاطب پاکش کردمولی رابطه با اطرافیان کمی سختهو فرار کردن از اون اطرافیان سخت تروابستگی دلبستگیوسواس فکریاسترسو شایدم قضاوتکه این آخرین موضوع شاید زیاد مهم نباشهمخصوصا وقتی که کلا بذاری بریولی چون همیشه یه عده هستن که حرف ببرن و بیارناین گزینه آخر میشه یکی از مهم ترین گزینه هاخب واقعا گاهی برام سختهتو جمع بودنارتباط برقرار کردنو میزنم بیرون + نوشته شده در دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۲:۱۸ ق.ظ توسط نامدار  |